Gah duman çökəndə, gah qar yağanda,

Ruhun dincəldiyi bir liman, onlar.

Həyatın yükünü tək daşıyanda,

Qarşınıza çıxsın yaxşı insanlar.

Yaralı qəlblərə məlhəm kimidir,

Həyatın sərt üzün yumşaldar onlar.

Dərdinə şərikdir, həmdəm kimidir,

Könül bağçasını gülşən qılarlar.

Payız da bahardı, onlar gələndə,

Gözlərdən kədəri silib gedərlər.

Təmiz bir ürəkdə böyük dünya var,

Səni sənsiz belə bilib, gələrlər.

Ümid çırağıdır hər xoş sözləri,

Qəlbinə nur saçar  bir sabah kimi.

Heç zaman sönməsin nurlu gözləri,

Gəlsinlər ömrünə ilk bahar  kimi.

Tanrıya əl açaq diləyimiz bu,

Ömür yollarında iz qoyaq ancaq.

Yaxşılıq – bəşərin sönməyən nuru,

Bizi yaxşılarla yaşatsın Allah.